teoria wychowania fizycznego

Zagadnienia z teorii wychowania fizycznego

W opracowaniach dotyczących pedagogiki wczesnoszkolnej spotykamy się często ze stwierdzeniem, że w harmonijnym i wszechstronnym rozwoju najmłodszych uczniów ważną rolę spełnia wychowanie fizyczne. Natomiast wyniki wielu badań wskazują na duże różnice między teoretycznymi założeniami a rzeczywistymi efektami, jakie osiąga polska szkoła w realizowanym przez siebie procesie wychowania fizycznego. Paradoks ten ma wiele przyczyn. Nie decydują o nim, chociaż nie są tu bez wpływu, trudności materialne oświaty ani też, jak sądzą niektórzy, zachowawcze postawy nauczycieli, którzy rzekomo bronią się przed nieznanym, przed nowymi metodami pracy i zmianą dogmatycznego sposobu myślenia. Rozbieżności między założonymi celami a uzyskiwanymi przez szkołę efektami można tłumaczyć tym, że instytucje edukacyjne i pracujący w nich pedagodzy działają w ogromnym szumie informacyjnym, powodującym dezorganizację działań tak dydaktycznych, jak i wychowawczych.

Stąd potrzebny jest zarówno ze strony studentów uczelni pedagogicznych, jak i pracujących nauczycieli refleksyjny i krytyczny stosunek do proponowanych założeń teoretycznych. Należy wyrobić sobie własny punkt widzenia poprzez sięganie do publikacji pedagogicznych oraz poprzez obserwowanie zmian zachodzących w naszej edukacji. Te ostatnie, zwłaszcza na płaszczyźnie wychowania fizycznego, dotyczą nie tyle zmian strukturalnych szkolnictwa i wprowadzanych podstaw programowych, ile coraz częściej widocznego już właściwego rozumienia pojęcia „wychowanie fizyczne". Ewolucja poglądów na tę dziedzinę wychowania niesie też pytania o jej realność i znaczenie dla kultury fizycznej.

 

Subscribe to RSS - teoria wychowania fizycznego